Archive for the ‘Trawienie i przemiana materii u przeżuwaczy’ Category

Synteza witamin w przedżołądkach

Witaminy grupy B i witamina K są ?produktami ubocznymi” mikrobiologicznych procesów fermentacyjnych w przedżołądkach przeżuwaczy. Witaminy należące do grupy B są czynnikami wzrostowymi dla mikroorganizmów żwacza oraz mają ogromne znaczenie w przemianie materii przeżuwaczy. W normalnych warunkach żywieniowych, tzn. gdy dawka pokarmowa jest prawidłowo zestawiona, witaminy z grupy B są wytwarzane w ilościach wystarczających i nie ma konieczności ich uzupełniania. Sporadyczne niedobory witaminy Bj (tiaminy) wykazane zostały przy opasie bydła paszami zawierającymi bardzo dużo skrobi (opas paszami treściwymi), przekraczającymi granicę właściwego żywienia bydła opasowego. U cieląt i młodego bydła zmiany martwicowe w mózgu są wtórnym objawem niedoboru tiaminy. W paszy spleśniałej występuje wytwarzana przez grzyby tiaminaza. Przy skarmianiu takiej paszy tiaminaza może w żwaczu rozkładać witaminę Bj powodując jej niedobór. W wyjątkowych wypadkach w intensywnym opasie młodych buhajków może więc być uzasadnione zapobiegawcze podawanie w paszy mieszanki mineralnej i witaminy Bi. Ważniejsze jest jednak ? także z innych istotnych powodów ? prawidłowe zestawienie dawek pokarmowych.Różnica w stężeniu krótkołańcuchowych [czytaj dalej]

Podstawowe zasady stosowania mocznika w żywieniu przeżuwaczy

Mocznik rozkładany jest przez ureazę (enzym wydzielany przez wiele bakterii żwacza oraz znajdujący się w paszach) na amoniak i dwutlenek węgla. Mocznik rozkładany jest przez ureazę (enzym wydzielany przez wiele bakterii żwacza oraz znajdujący się w paszach) na amoniak i dwutlenek węgla. mangan ? Mn), gdyż są one konieczne do syntezy aminokwasów i białka bakteryjnego. Czynniki mające największy wpływ na wykorzystanie mocznika w żwaczu .Różnica między ilością uwalnianego i wykorzystywanego w żwaczu NH4 określa ilość nie związanego amoniaku, który przez ściankę żwacza dostaje się do krwi, a następnie do wątroby, gdzie ulega przetworzeniu na mocznik. Jeżeli przekroczona zostanie ?zdolność odtruwająca” wątroby, amoniak może dostać się obwodowym układem krwionośnym do komórek i działać toksycznie (układ nerwowy, układ oddechowy). Z tego względu mocznika nie wolno podawać: ?    bez przyzwyczajenia zwierząt, ?    w ilościach nadmiernych, ?    zwierzętom przegłodzonym, ?    przy niekorzystnym stosunku do łatwo strawnych węglowodanów, ?    w postaci roztworu wodnego. Szczególnie wrażliwe na mocznik jest bydło zarobaczone. Nie należy uzupełniać dawek pokarmowych związkami niebiałkowymi przypadkowo, [czytaj dalej]

Przemiany składników pokarmowych paszy cz II

Tłuszcze. Tłuszcze zawarte w paszy podlegają również mikrobiologicznym procesom, w których wyniku odbywać się mogą w żwaczu następujące przemiany: ?    rozkład tłuszczów i związków fosforowo-tłuszczowych (fosfolipidów), pod wpływem lipazy bakteryjnej, na glicerol i kwasy tłuszczowe, ?    rozpad glicerolu i galaktozy na krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, ?    uwodorowanie nienasyconych kwasów tłuszczowych, ?    synteza tłuszczów w komórkach mikroorganizmów. Uwodorowanie nienasyconych kwasów tłuszczowych, tzn. rozrywanie wiązań podwójnych i wysycanie wodorem wolnych wiązań atomu węgla, może silnie oddziaływać na skład tłuszczów zwierzęcych wówczas, gdy skarmia się pasze o różnorodnym zestawie tłuszczowym. Giesecke (1978) wykazał istotną różnicę między kwasami tłuszczowymi pochodzącymi z zielonki pastwiskowej a występującymi w trawieńcu. W wyniku przemiany materi inny jest też skład tłuszczu mleka . Kwasy tłuszczowe są adsorbowane na cząstkach paszy i z treścią pokarmową transportowane do jelita cienkiego, w którym następuje wchłanianie. W opasie bydła większy wpływ na właściwości odkładanego tłuszczu wystąpić może jedynie w razie skarmiania paszy treściwej z dużym dodatkiem [czytaj dalej]

Przemiany składników pokarmowych paszy

Trawienie paszy w przedżołądkach odbywa się głównie w wyniku działania enzymów pochodzenia bakteryjnego. Trawienie przy udziale enzymów własnych zwierzęcia następuje dopiero w jelicie cienkim po uprzednim wymieszaniu treści pokarmowej w dwunastnicy z sokiem trzustkowym i kwasami żółciowymi. Rozkład składników pokarmowych w wyniku przemian bakteryjnych jest daleko większy niż w wyniku działania enzymów własnych zwierzęcia. U zwierząt monogastrycznych (np. u świń), strawne węglowodany mające wiązania a-glikozydowe (np. skrobia) przechodzą w cukry proste (monosacharydy), tłuszcze ? w glicerol i kwasy tłuszczowe, a strawne białka ? w aminokwasy. Produkty te są następnie wchłaniane przez śluzówkę jelita cienkiego. U przeżuwaczy natomiast w obszar działania enzymów własnych zwierzęcia dostaje się stosunkowo niewielka ilość strawnych składników pokarmowych paszy, podstawowa zaś masa podlega działaniu mikroorganizmów. Mikrobiologiczne procesy powodują rozpad składników pokarmowych do związków podstawowych, z których część wykorzystywana jest jako produkty wyjściowe dla wzrostu bakterii, a część wchłaniana przez błonę śluzową przedżołądków. Węglowodany. Węglowodany (celuloza, pektyny, skrobia, cukry i in.) [czytaj dalej]