Bydło

Archive for the ‘Żywienie cieląt w okresie odchowu’ Category

U cieląt nieprawidłowe żywienie, szczególnie w okresie pojenia bardzo szybko doprowadza do wystąpienia biegunki i różnych schorzeń. Przyczyną tego może być sama pasza lub sposób jej skarmiania. Jako najczęstsze błędy można tu wymienić: 1.    Składowanie preparatu mlekozastępczego w wilgotnym miejscu i spowodowane tym samym zepsucie paszy. 2.    Zbyt niska temperatura pójła podczas jego przygotowania, a następnie pojenia (przestrzegać zakresu temperatur podanego w instrukcji producenta!), tworzenie się brył w wyniku niedokładnego mieszania (stosować miksery) oraz nierównomierne dawkowanie. 3.    Zbyt wczesne dokarmianie paszami stałymi, szczególnie zaś cieląt pochodzących z zakupu. 4.    Niewłaściwa jakość mleka chudego lub serwatki. 5.    Niedostateczna czystość, a także nieregularny czas pojenia z występującym niekiedy przekarmieniem. 6.    Zbyt duże dawki paszy treściwej przy jednocześnie małych ilościach siana lub złej jego jakości. W razie wystąpienia biegunki pierwszym środkiem zaradczym jest zrezygnowanie z pójła i podanie w jego miejsce naparu z rumianku i kopru z domieszką preparatu przepisanego przez lekarza weterynarii. Biegunką hamuje również siemie lniane oraz sproszkowany węgiel [czytaj dalej]

Istnieje czasami możliwość zakupu po korzystnych cenach mleka chudego. Przejście z mleka pełnego na mleko odtłuszczone powinno następować możliwie wcześnie i być całkowicie zakończone w 4 tygodniu życia cieląt. Do takiego mleka trzeba jednak dodać ?Mieszankę uzupełniającą mleko chude dla cieląt”, gdyż witaminy zostają usunięte z mleka razem z tłuszczem. Dalsze żywienie jest podobne jak cieląt pojonych pójłem przygotowywanym z preparatów mlekozastępczych. Średnie zużycie pasz w okresie odchowu cielęcia wynosi około: 60 litrów mleka pełnego, 530 litrów mleka chudego, ?Mieszanka uzupełniająca mleko chude w odchowie cieląt”, 100 kg mieszanki treściwej dla cieląt i 50 kg dobrego siana. Ilość skarmionej kiszonki zależy od zawartości w niej s.m. Nie ma potrzeby stosowania w odchowie cieląt ?Mieszanki uzupełniającej mleko chude w opasie cieląt”, ponieważ energia znajdująca się w mieszance treściwej jest tańsza, niż w wymienionej poprzednio mieszance przemysłowej, a skład mleka chudego zapewnia dostarczanie młodemu cielęciu wysokowartościowych składników pokarmowych. Mleko chude ulega bardzo szybko zakwaszeniu. Trzeba o tym pamiętać ze względu na zdrowie cieląt . Dodatek natomiast preparatów [czytaj dalej]

Do pojenia cieląt można stosować też zimne mleko konserwowane. Dodatek określonych kwasów powoduje znaczny spadek pH mleka i staje się ono kwaśne. Stosując natomiast sole tych kwasów, można zakonserwować mleko nie dłużej niż na 2 dni.Podano dodawaną ilość kwasów i ich soli oraz zmiany pH podczas pierwszych trzech dni po dodaniu konserwantów (Beck i in. 1978). Pójła przygotowane z preparatów mlekozastępczych zadaje się cielętom do picia na zimno. Optymalna temperatura pójła wynosi 15?20°C. Dodatek kwasu powoduje utrzymanie na stałym poziomie obniżonego pH mleka w ciągu pierwszych trzech dni, natomiast sole kwasów nie konserwują wystarczająco w tym czasie. Występujący w trzecim dniu spadek pH mleka spowodowany jest rozwojem mikroorganizmów produkujących kwasy organiczne. Z podanej charakterystyki wynika, na ile dni przed skarmieniem można takie pójło przygotowywać. Aczkolwiek zakwaszanie mleka stosowane jest z powodzeniem w kilku rejonach RFN, to metoda ta nie jest jeszcze przez wszystkich rolników w pełni zaakcentowana. Nie jest to jednak istotne gdyż to co sprawdza się dobrze w określonych warunkach nie stanowi jeszcze dobra uniwersalnego. Zastosowanie mleka zakwaszonego zostało korzystnie ocenione w odchowie cieląt własnych w [czytaj dalej]

W ten sposób najczęściej odchowuje się cielęta pozyskiwane we własnym gospodarstwie. Po okresie pojenia siarą cielętom zadaje się pójło przygotowane z preparatu mlekozastępczego. Koncentrację preparatu zwiększa się stopniowo do 125 g na 1 litr pójła w ten sposób, ażeby dzienna dawka pod koniec okresu takiego żywienia osiągnęła 8 litrów na cielę. Tę dzienną dawkę utrzymuje się do wieku cieląt 10?12 tygodni, po czym w ciągu kilku dni zaprzestaje się podawania pójła. Ponieważ pójło pokrywa zapotrzebowanie na wodę jedynie przez pewien czas, powinno zapewniać się cielętom świeżą wodę stale już od 5?6 tygodnia życia. Cielętom od 3 tygodnia życia, niezależnie od pójła, podaje się do woli dobre siano i mieszankę treściwą dla cieląt. Dzienną ilość paszy treściwej ogranicza się zwykle do 1,5 kg na cielę, a gdy pasza podstawowa ma niską wartość ? do 2 kg. Kiszonkę z kukurydzy o dużej zawartości ziarn lub dobrą sianokiszonkę można skarmiać od 3 miesiąca życia cieląt. Zużycie pasz podczas 16-tygodniowego okresu odchowu wynosi około: 60?70 kg preparatu mlekozastępczego, 100 kg mieszanki treściwej dla cieląt, a ilość skarmionej kiszonki zależy od zawartości w niej s.m.Pojenie z automatów powoduje [czytaj dalej]

Produkowana na skalę przemysłową granulowana mieszanka treściwa (Mieszanka uzupełniająca dla odchowu cieląt) daje pewność równomiernego zaopatrywania zwierząt w składniki odżywcze i ciała czynne podczas pierwszych 9?10 tygodni życia cieląt. Zawartość białka ogólnego powinna wynosić przynajmniej 18%. W kilka tygodni po zaprzestaniu pojenia, mieszankę pochodzącą z zakupu można zastąpić własną mieszanką treściwą przygotowaną ze śrut. Przykładowa mieszanka składająca się z: 25% owsa, 24% ziarna kukurydzy lub pszenicy, 20% jęczmienia, 28% śruty poekstrakcyjnej sojowej lub lnianej, 3% witaminizowanej mieszanki mineralnej zawiera w 1 kg ok. 170 g białka strawnego i prawie 7,0 MJ NEL 700 j.skr. Pasze mielone z dużym udziałem śrut poekstrakcyjnych są niezbyt chętnie jedzone przez cielęta, przy czym ich skład jest również nieodpowiedni. Nie można paszy treściwej podawać w postaci pójła. W celu zapobieżenia nałogowi wzajemnego obsysania się podczas pojenia mlekiem, cielętom bezpośrednio po napojeniu można włożyć do pyska garść paszy treściwej. Dzięki temu prócz odzwyczajania od nałogu przyucza się je również do pobierania stałej paszy. Zużycie pasz przez cielę w okresie odchowu (2?16 tydzień życia) przy [czytaj dalej]

Po okresie pojenia siarą, mleko pełne byłoby pod względem fizjologicznym pełnowartościową paszą dla cieląt. Jego zastosowanie powinno być jednak mocno ograniczone ze względów gospodarczych. Zamiast mleka pełnego stosuje się więc preparaty mlekozastępcze. Skład preparatów mlekozastępczych odbiega jednak znacznie od mleka krowiego, a w przypadku tzw. pójła chłodnego, udział chudego mleka w proszku jest niewielki lub też całkowicie wykluczony. Preparaty mlekozastępcze należy przechowywać w suchych i chłodnych miejscach, w stanie niezbrylonym i przy odciętym dostępie obcych zapachów. Okres przechowywania jest podany przez producenta i zależy od trwałości witamin. Zgodnie z zaleceniami producenta należy przestrzegać starannego mieszania przyrządzanego pójła oraz czystości i regularnego czasu pojenia cieląt. Wczesne odzwyczajanie cieląt od pójła, stosowane jest często w specjalistycznych gospodarstwach, zajmujących się grupowym odchowem i opasaniem cieląt pochodzących z zakupu. Decyduje tutaj mniejszy nakład pracy, zmniejszone ryzyko niepowodzenia w odchowie oraz mniejsze koszty paszy. Ograniczenie pojenia mlekiem, pobudza cielęta do wczesnego pobierania paszy treściwej i siana, 6 przyśpieszony rozwój żwacza pozwala na [czytaj dalej]

Obecnie prawie powszechnie cielęta niezbyt długo poi się mlekiem i szybko rozpoczyna dokarmianie paszą treściwą oraz jak najlepszym sianem. Nie ma bowiem potrzeby przedłużania okresu pojenia mlekiem ponad 12 tygodni lub też stosowania późniejszego odłączania cieląt od matek. Zwiększający się podczas pojenia mlekiem niedobór składników pokarmowych cielęta wyrównują przez pobieranie paszy treściwej. Stosowanie równocześnie dokarmiania dobrym sianem, wzmaga przy tym rozwój przedżołądków . Poszczególne metody odchowu cieląt różnią się głównie sposobem i długością okresu pojenia mlekiem. Zalecenia żywieniowe podczas odchowu powinny uwzględniać wymagania fizjologiczno-żywieniowe cieląt oraz być możliwie łatwe do stosowania. W odchowie cieląt stosuje się kilka preparatów paszowych, których skład (tabela 45) objęty jest normą podaną w Załączniku 2 Ustawy Paszowej z kwietnia 1981. Jeżeli preparaty są produkowane na podstawie innych receptur, to skład ich powinien być wówczas wyszczególniony na opakowaniu; ?dla preparatu mlekozastępczego” podaje się: zawartość białka ogólnego, lizyny, tłuszczu surowego, włókna, popiołu, Ca, P i mleka w proszku (jeżeli preparat nie zawiera mleka w proszku to powinno to [czytaj dalej]

Żywienie cieląt w okresie odchowu powinno mieć przede wszystkim na celu szybkie uczynienie z nich zwierząt przeżuwających. Przy zapewnionym niezakłóconym i równomiernym wzroście zwierząt, przyśpieszony rozwój żwacza zmniejsza ryzyko zachorowań związanych z techniką żywienia. Wskutek stosunkowo małej pojemności przewodu pokarmowego, podawana pasza powinna zawierać dużo składników pokarmowych i być smakowita.Podczas pierwszego tygodnia życia, niezależnie od przyszłej metody żywienia, jedynym pokarmem cieląt jest siara. Należy tu dodać, że w ciągu kilku dni po wycieleniu mleko nie jest i tak przydatne do przerobu mleczarskiego. Skład siary odpowiada zapotrzebowaniu pokarmowemu nowo urodzonego cielęcia: zawiera ona dużo lekko strawnych składników pokarmowych oraz charakteryzuje się zwiększoną zawartością składników mineralnych, witamin i ciał obronnych. W pierwszym udoju siary zawartość białka wynosi 17?18%, z czego ponad połowę stanowią globuliny, i to głównie gamma-globuliny. Gamma-globuliny mogą być nośnikami ciał odpornościowych (immunologicznych) przeciwko różnym schorzeniom infekcyjnym dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Ilość gamma-globulin w siarze zależy od stopnia uodpornienia organizmu matki. W [czytaj dalej]