Archive for the ‘Żywienie cieliczek hodowlanych’ Category
Żywienie przygotowawcze jałówek wysokocielnych
W wielu badaniach wykazano pozytywny wpływ na pierwszą laktację zwiększonej intensywności żywienia podczas 4?6 ostatnich tygodni przed wycieleniem. Konieczność takiego żywienia uzasadniają następujące czynniki: 1. Szybki przyrost masy płodu i intensywny jego rozwój w ostatnich tygodniach ciąży. 2. Znaczne zmniejszenie przestrzeni żwacza przez płód, a tym samym spadek pobierania s.m., czyli występująca konieczność zwiększenia koncentracji składników pokarmowych w paszy . 3. Wcześniejsza zmiana żywienia, przypadająca na ostatnie 3 tygodnie ciąży. Zmiana żywienia jest na ogół bardziej odczuwalna przez krowy pierwiastki niż krowy o wielokrotnej laktacji. Badania Foota i in. wykazały, że żywienie przygotowawcze szczególnie oddziałuje przez długi okres pierwszej laktacji wówczas, jeżeli karmienie ciężarnych jałówek było skąpe. Wyniki wspomnianego doświadczenia, w którym wszystkie krowy podczas laktacji żywiono jednakowo intensywnie. Żywienie przygotowawcze powinno trwać 2?3 tygodnie, ażeby dzienna różnica podawanej dodatkowo ilości paszy treściwej produkcyjnej przypadającej na krowę dziennie wynosiła w drugim okresie 2 kg. Przy zmniejszający się wówczas spożyciu pasz podstawowych ten 2 kg dodatek [czytaj dalej]
Żywienie w drugim roku życia
W drugim roku życia bydła można z dwóch powodów zrezygnować częściowo lub całkowicie z podawania paszy treściwej: po pierwsze, pojemność żwacza jest stosunkowo duża, a po drugie, początkowo konieczna jest koncentracja składników pokarmowych na poziomie ok. 5,2 MJ NEL/kg s.m., a następnie wymagania te maleją. Nie oznacza to jednak wcale, że młode bydło, szczególnie w pierwszej połowie drugiego roku życia można karmić tylko paszą małowartościową. Jak wynika z rys. 52 (wg Kirchgessnera 1978), odpowiadająca ilość dostarczanych składników pokarmowych strawność substancji organicznej ? jako wyraz koncentracji składników pokarmowych ? spada poniżej 60% dopiero od masy ciała wynoszącej ok. 400 kg. W sezonie wegetacyjnym ekonomiczne żywienie zapewnia pastwisko. Pastwiska dla wypasu młodego bydła ustępują znacznie pod względem intensywności użytkowania pastwiskom przemiennym w gospodarstwach utrzymujących krowy mleczne. Pomimo to, Cielęta mogą pobrać z zielonką 6?8 kg s.m. dziennie. Przy koncentracji składników pokarmowych ok. 5,6 NJ NEL/kg s.m., pokrywane” jest nie tylko zapotrzebowanie na te składniki, ale także i 10% dodatek, wymagany podczas okresu pastwiskowego. Przekarmienie trawą pastwiskową nie występuje. [czytaj dalej]
Żywienie w pierwszym roku życia
Metoda żywienia odchowywanych cieląt stosowana w 4. miesiącu ich życia, powinna być na ogół zachowana również w następnych miesiącach, ponieważ tylko w ten sposób może być zagwarantowana odpowiednia koncentracja składników pokarmowych potrzebnych do uzyskania zakładanych przyrostów m.c. Dopiero w drugiej połowie pierwszego roku odchowu można stopniowo redukować dzienną dawkę mieszanki treściwej, w zależności od jakości paszy podstawowej. Dotyczy to szczególnie cieląt urodzonych w jesieni, dla których w następnym roku przewidziane jest bardzo dobre pastwisko. Cielęta urodzone późną zimą lub wczesną wiosną powinny podczas pierwszego wypasu pastwiskowego zawsze otrzymywać dodatek paszy treściwej. W okresie żywienia zimowego dodatkowe ilości paszy treściwej są konieczne nawet przy najlepszej paszy podstawowej. Przykładem żywienia cieliczek w 5?6 miesiącu życia mogą być następujące dawki pokarmowe: 1. 1,0 kg dobrego siana pastwiskowego, 2,0?5,5 kg dobrej kiszonki z traw (30% s.m.), 1,5 kg mieszanki treściwej . 2. 1,5 kg dobrego siana łąkowego, 1 5?4,0 kg kiszonki z kukurydzy sprzątanej w fazie dojrzałości woskowej ziarna, 1,5 kg przemysłowej ?Mieszanki uzupełniającej w odchowie cieląt” (24% białka [czytaj dalej]
Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe, związki mineralne i witaminy
Do energetycznej oceny pasz stosowanych w żywieniu jałówek hodowlanych podczas odchowu, Towarzystwo Fizjologii Żywienia Zwierząt Gospodarskich zdecydowało również wprowadzić system NEL (DLG 1982). Kompromis ten pozwala uniknąć dwu różnych systemów energetycznej oceny pasz w gospodarstwach zajmujących się hodowlą bydła mlecznego. Energetyczne potrzeby bytowe jałówek utrzymywanych zwykle w oborach wolnowybiegowych są wyższe ? ze względu na zwiększoną ruchliwość i intensywniejszą przemianę materii ? w porównaniu z krowami o 8% i wynoszą: potrzeby bytowe (MJ NEL/dzień) = 0,317 MJ NEL X W0’75. Towarzystwo Fizjologii Żywienia Zwierząt Gospodarskich uwzględniając zmniejszające się tempo odkładania białka z równoległym zwiększaniem się ilości odkładanego tłuszczu w okresie rozwoju (nadmierne otłuszczanie jest niedozwolone ), opracowało dla jałówek hodowlanych sumaryczne zapotrzebowanie na energię wyrażone w NEL (tab. 47). Wartości NEL przyporządkowane zostały przyrostom masy ciała, a dla lepszej orientacji tabela zawiera średnie wartości charakteryzujące zapotrzebowanie jałówek na suchą masę i białko ogólne strawne . Podczas średnio intensywnego odchowu jałówek hodowlanych,potrzeby w zakresie dziennego [czytaj dalej]
Wstęp
Pomiędzy poziomem żywienia podczas odchowu a późniejszą zdolnością do rozpłodu, istnieją biologiczne współzależności. Dojrzewanie płciowe można przyśpieszyć odpowiednim żywieniem, które podczas odchowu wpływa na zwiększenie przyrostów masy ciała. Dla dojrzałości hodowlanej młodego bydła znacznie ważniejsza jest bowiem masa ciała niż wiek. Z tego też względu na intensywność żywienia należy zwracać baczną uwagę. Hodowca decyduje zwykle o terminie pierwszego krycia jałówki znacznie częściej na podstawie wieku niż według stanu rozwojowego zwierząt. Zbyt jednak późny wiek krycia może być niekorzystny. Również został już. wielokrotnie udowodniony negatywny wpływ słabego żywienia na. różne cechy związane z płodnością, takie jak zahamowanie rozwoju pęcherzyków jajnikowych, opóźniona pierwsza ruja, trudności podczas porodu itp. Zróżnicowana intensywność odchowu jest nie tylko problemem z zakresu fizjologii żywienia, ale również ważnym zagadnieniem ekonomicznym. Wraz z wzrastającą intensywnością żywienia wzrasta nakład na koncentraty paszowe i w ten sposób koszty odchowu mogą wzrastać znacznie szybciej niż efekty żywieniowe. Z drugiej strony słabe żywienie obciąża efekt odchowu podwyższonymi [czytaj dalej]