Pomiędzy poziomem żywienia podczas odchowu a późniejszą zdolnością do rozpłodu, istnieją biologiczne współzależności. Dojrzewanie płciowe można przyśpieszyć odpowiednim żywieniem, które podczas odchowu wpływa na zwiększenie przyrostów masy ciała. Dla dojrzałości hodowlanej młodego bydła znacznie ważniejsza jest bowiem masa ciała niż wiek. Z tego też względu na intensywność żywienia należy zwracać baczną uwagę. Hodowca decyduje zwykle o terminie pierwszego krycia jałówki znacznie częściej na podstawie wieku niż według stanu rozwojowego zwierząt. Zbyt jednak późny wiek krycia może być niekorzystny. Również został już. wielokrotnie udowodniony negatywny wpływ słabego żywienia na. różne cechy związane z płodnością, takie jak zahamowanie rozwoju pęcherzyków jajnikowych, opóźniona pierwsza ruja, trudności podczas porodu itp.
Zróżnicowana intensywność odchowu jest nie tylko problemem z zakresu fizjologii żywienia, ale również ważnym zagadnieniem ekonomicznym. Wraz z wzrastającą intensywnością żywienia wzrasta nakład na koncentraty paszowe i w ten sposób koszty odchowu mogą wzrastać znacznie szybciej niż efekty żywieniowe. Z drugiej strony słabe żywienie obciąża efekt odchowu podwyższonymi kosztami stałymi.
Wpływ intensywności odchowu na późniejszą wydajność mleczną jest wciąż często dyskutowanym zagadnieniem, na które nie można jednoznacznie odpowiedzieć. Natomiast pozytywny wpływ intensywnego żywienia podczas ostatnich 4?6 tygodni ciąży na późniejszą laktację, został już wielokrotnie udowodniony. Między intensywnością odchowu a długością użytkowania krów nie można było znaleźć żadnych ścisłych współzależności, aczkolwiek często przyjmuje się istnienie negatywnego wpływu bardzo intensywnego żywienia cieliczek na późniejszą ich długość życia.
Natomiast zostało dowiedzione, że w następstwie intensywnego odchowu wymię zawiera mniej tkanki gruczołowej i wykazuje skłonność do otłuszczenia oraz, że utrudnione są procesy fizjologiczne (przyspieszone tętno i oddechy, zwiększona przemiana materii). Wskutek tego może dochodzić do zwiększonego zużycia składników pokarmowych, kolejnego ekonomicznie negatywnego czynnika, który przemawia za przeciętną intensywnością odchowu.