W wielu badaniach wykazano pozytywny wpływ na pierwszą laktację zwiększonej intensywności żywienia podczas 4?6 ostatnich tygodni przed wycieleniem. Konieczność takiego żywienia uzasadniają następujące czynniki:
1.    Szybki przyrost masy płodu i intensywny jego rozwój w ostatnich tygodniach ciąży.
2.    Znaczne zmniejszenie przestrzeni żwacza przez płód, a tym samym spadek pobierania s.m., czyli występująca konieczność zwiększenia koncentracji składników pokarmowych w paszy .
3.    Wcześniejsza zmiana żywienia, przypadająca na ostatnie 3 tygodnie ciąży. Zmiana żywienia jest na ogół bardziej odczuwalna przez krowy pierwiastki niż krowy o wielokrotnej laktacji.
Badania Foota i in. wykazały, że żywienie przygotowawcze szczególnie oddziałuje przez długi okres pierwszej laktacji wówczas, jeżeli karmienie ciężarnych jałówek było skąpe. Wyniki wspomnianego doświadczenia, w którym wszystkie krowy podczas laktacji żywiono jednakowo intensywnie.
Żywienie przygotowawcze powinno trwać 2?3 tygodnie, ażeby dzienna różnica podawanej dodatkowo ilości paszy treściwej produkcyjnej przypadającej na krowę dziennie wynosiła w drugim okresie 2 kg. Przy zmniejszający się wówczas spożyciu pasz podstawowych ten 2 kg dodatek paszy treściwej wyrównuje wzrastające potrzeby żywieniowe jałówek. Uwzględniając zapotrzebowanie składników pokarmowych na wzrost ciężarnych jałówek podczas żywienia przygotowawczego dawka pokarmowa w pierwszym okresie powinna zawierać  ok. 700 g białka ogólnego strawnego i 46 MJ NEL, a w drugim okresie 850 g białka ogólnego stawnego .
Oczywiście, podczas żywienia przygotowawczego wysokocielnych jałówek należy zachować bardzo dużą ostrożność, gdyż wykazują one skłonność do nadmiernego odkładania tłuszczu. Mimo to przy zmianie żywienia przygotowawczego na żywienie okresu laktacyjnego, które następuje w ostatnich 3 tygodniach przed wycieleniem powinno się zwiększyć ilość paszy treściwej w dawce pokarmowej. Konieczne jest też zwiększenie dawki składników mineralnych i witamin, gdyż w ostatnich tygodniach ciąży są one intensywnie odkładane przez płód, a ponadto u wysokocielnych jałówek
występuje intensywniejsza przemiana materii. Stosunek Ca : P powinien w miarę możliwości, kształtować się w dawce pokarmowej jak 1,5 :1. Nadwyżek Ca należy w tym okresie tak samo unikać jak niedoborów P. Jałówki wysokocielne jak i zasuszone krowy wykazują podobne zapotrzebowanie na składniki mineralne. Dawka pokarmowa powinna w tym czasie zawierać ok. 45 g Ca, 35 g P, 14 g Mg i 10 g Na. Ponadto dzienna porcja mieszanki mineralnej (ok. 100 g) dla wysokocielnej jałówki powinna zawierać ok. 100 000 j.m. witaminy A w celu wzbogacenia siary w tę witaminę.